Wat heeft kankeronderzoek de afgelopen 5 jaar bereikt?

18 juli 2009

We hebben Michael den Bakker, professor in de pathologie bij de Daniel den Hoed, gevraagd wat de EUR 570,000 die de afgelopen vijf edities is opgehaald ten behoeve van het kankeronderzoek heeft opgeleverd.

"Dit is geen gemakkelijke vraag. Onderzoek is een tijdrovende bezigheid die eigenlijk nooit gelijk resultaat oplevert. Voordat wetenschappelijk onderzoek zich terug vertaalt in een merkbaar resultaat spreek je eerder over een periode van 10-20 jaar in plaats van 1-5 jaar. Zelfs als er een nieuw medicijn tegen kanker is ontdekt duurt het jaren voordat dit door alle testen heen is en gebruikt mag worden. Maar dat is geen reden om te denken dat het onderzoek geen zin heeft, integendeel! De veranderingen in onze normale cellen en weefsels die ten grondslag liggen aan het ontstaan van kanker zijn extreem complex en er zijn uiterst ingewikkelde technieken nodig om deze te bestuderen."

Waarom is onderzoek nodig?
Ten eerste is onderzoek nodig om een diagnose te kunnen stellen. Een duidelijk voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld leukemie. In de cellen van de verschillende soorten leukemie zijn kenmerkende genetische afwijkingen aanwezig die tegenwoordig standaard bepaald worden om de juiste vorm van leukemie te kunnen vaststellen. Deze genetische afwijkingen zijn zonder uitzondering ontdekt door “basaal” wetenschappelijk onderzoek.

Ten tweede is onderzoek nodig om behandelingen te kunnen vinden voor specifieke vormen van kanker. In het verleden kregen bijna alle kankerpatiënten dezelfde behandeling, tegenwoordig is het veel meer toegespitst op de soort kanker en zelfs op de patiënt zelf. Zelf ben ik gespecialiseerd in o.a. longkanker. In het verleden dachten we dat er één soort longkanker was, tegenwoordig weten we dat er vele verschillende soorten zijn. Hoewel deze onderverdeling van longkanker al enkele jaren bekend was, werden er in de medische praktijk maar twee soorten onderscheiden (kleincellig en niet kleincellig); één soort werd in principe met chirurgie behandeld (niet-kleincellig) en de andere met chemotherapie (kleincellig). Later bleek, door wetenschappelijk onderzoek, dat er binnen de groep van niet kleincellig longkanker verschillende soorten aanwezig waren die dudielijk van elkaar verschilden en die ook een andere gevoeligheid hadden voor bepaalde medicijnen. De techniek waarmee de gevoeligheid voor dit medicijn bepaald wordt is nu vanuit het wetenschappelijk onderzoekslaboratorium verhuisd naar het routinelaboratorium. Ongewijfeld zal er in de toekomst een verdere verfijning komen van de diversiteit aan soorten longkanker met ook verschillende gevoeligheden voor verschillende medicijnen.

Wat merken jullie nu eigenlijk van het onderzoek van de afgelopen 5 jaar? Moeilijk te zeggen, maar één ding is zeker, het heeft zeer zeker resultaat opgeleverd, al is het voor een patiënt niet altijd gelijk te zien; Wetenschap verrichten zijn kleine stapjes nemen op een lange weg en vaak zie je pas hoe ver je bent gekomen als je na verloop van tijd achterom kijkt en niet teveel fixeert op de weg die je nog te gaan hebt...

Onderzoek vindt plaats achter de schermen en is niet zichtbaar, maar is o zo belangrijk. Helaas kost onderzoek ontzettend veel tijd en dus ook ontzettend veel geld. Als er geen geld is kan het zijn dat een onderzoek wordt stopgezet, dit wilt u toch niet? Mijn vraag is dan ook, blijf au.b. het onderzoek steunen, want “kanker raakt iedereen!”

Hartelijk dank voor jullie bijdrage aan de MaartenMemorial. De bijdrage van de MaartenMemorial is een grote steun voor ons kankeronderzoek.

Prof.dr. Michael den Bakker
Erasmus MC-Daniel den Hoed Oncologisch Centrum

Terug naar nieuwsoverzicht