Op maandag 4 augustus 2003 heeft Van Sten Engineering afscheid moeten nemen van haar geliefde directeur, oprichter en naamgever, Maarten van Sten.

Maarten van Sten was zonder enige twijfel de grootste Lotus-ambassadeur die ons land heeft gekend. Ondanks zijn jonge leeftijd van 27 jaar gold hij als expert op Lotus-gebied. Hij ademde Lotus, hij was Lotus. Zijn enthousiasme voor het merk kende geen grenzen. Al op jonge leeftijd werd hij bevangen door de mooie techniek, verpakt in al even prachtige wagens.

Zijn passie voor het merk ging zover dat hij het zekere bestaan als verkoper verruilde voor de onzekerheid van het starten van een garagebedrijf, gespecialiseerd in het onderhoud van Lotussen. Iedereen verklaarde hem voor gek, maar hij zette toch door. Zijn missie was een duidelijke: Iedereen enthousiast maken voor Lotus. Twee jaar na de start van Van Sten Engineering hebben vele Nederlandse en buitenlandse Lotuseigenaren en -liefhebbers hun weg naar Den Hoorn bij Den Haag inmiddels gevonden. Het aanstekelijke enthousiasme waarmee Maarten over 'zijn' merk kon praten, de nauwkeurigheid van werken en het voor Nederlandse begrippen ongekende serviceniveau waren de redenen dat Maarten in korte tijd een uitstekende naam wist op te bouwen in de nationale en internationale Lotus familie.

Maarten ging het niet om de auto's alleen. Het ging Maarten vooral ook om de mensen. Hij genoot zichtbaar van alle meetings. Lekker met mensen praten met dezelfde passie. De Lotus-familie is een hechte club en Maarten heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Maarten wist de brug te slaan tussen de Chapman generatie en de generatie die pas na het uitkomen van de Elise met het merk in aanraking kwamen. Dankzij Maarten weten de Elise eigenaren, dat ze niet zo maar een leuk, snel autootje met een fabuleuze wegligging hebben gekocht, maar dat ze deel uitmaken van een hele speciale familie, die het prachtige erfgoed van Colin Chapman in stand houdt. En dankzij Maarten zijn heel veel oude generatie Lotus-eigenaren nu ook overtuigd, dat ook Colin Chapman de voorstellen voor de Elise zonder enige aarzeling zou hebben afgetekend.

Halverwege januari 2003 kreeg Maarten het vreselijke nieuws te horen dat hij leed aan één van de ergste soorten kanker, melanoom. Ondanks dat nieuws liet hij zich niet uit het veld slaan. Als hij er, tussen de zware behandelingen door, toe in staat was, was hij te vinden in zijn 'zaak'. Om te werken aan de auto's van zijn klanten en om zijn kennis en enthousiasme over te brengen aan de mensen die zijn 'zaak' moesten voortzetten. Want dat was prioriteit nummer 1. Wat hem ook zou overkomen, de 'zaak', zijn kindje, moest verder, want zijn missie was nog lang niet voltooid. Er reden nog steeds geen 16 miljoen Lotussen in Nederland. Zijn dagelijks vervoermiddel werd direct ingeruild voor een Lotus Excel SA. Dat werd zijn 'daily driver', want zijn levensvooruitzichten waren te somber om niet elke dag in een Lotus te rijden. Ondertussen ging hij gewoon door met de organisatie van zijn jaarlijkse uitje met klanten, een bezoek aan de fabriek en de Donington Lotus show. Dat vond plaats in maart van dit jaar en ruim 40 klanten gingen met Maarten 4 dagen mee op reis. Ook de fabriek had het slechte nieuws ontvangen. Maarten werd door Lotus Cars Ltd in Hethel uitgenodigd voor een onvergetelijke dag, waar hij een ride en drive op het circuit van Hethel en een bezoek aan het zeer moeilijk toegankelijk Classic Team Lotus kreeg aangeboden.

Maarten liet het aan zijn naaste omgeving nooit merken, maar al veel eerder dan de doctoren hem vertelden, wist hij dat hij een strijd streed met ongelijke middelen, een strijd die hij nooit zou kunnen winnen. Hij wilde nog echter nog één ding doen. Met zijn Esprit S4s naar de Esprit meeting in Stoneleigh in de UK rijden. Dat was voor hem zijn 'farewell trip'. Hij reed de hele tocht met een grote grijns op zijn gezicht. Hij gaf enkele dagen daarvoor al aan dat het waarschijnlijk de laatste keer was dat hij zelf in een Lotus kon rijden. Eigenlijk kon hij die lange tocht niet meer aan. Een dag na de tocht verslechterde zijn toestand en twee dagen later kreeg hij van de doctoren in het ziekenhuis in
Rotterdam te horen, wat hij stiekem al lang wist.

Na anderhalve week in de Daniel den Hoed kliniek gelegen te hebben, was Maarten voldoende aangesterkt om naar huis te gaan. Maar hij ging niet alleen. Hij werd vergezeld door oude vrienden en klanten die vrienden werden. Uit Nederland, België, Frankrijk en Groot-Brittannië. Ruim 60 auto's vergezelden Maarten op dat ritje van 20 kilometer van de Daniel den Hoed kliniek naar zijn huis in Hillegersberg. Voornamelijk Lotussen, maar ook enkele Ferrari's, een Aston Martin en een Bugatti. Zij zorgden ervoor dat die kenmerkende grijns nog een keer op zijn gezicht verscheen.

Vaarwel Directeur!